پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۳

ساقیا باده گلفام هوس میکندم

گردش جام غم انجام هوس میکندم

آتش غم ز دلم دود بر افلاک زند

چشمه نوش و لب جام هوس میکندم

شب نشین با تو ولی بی شغب و شور رقیب

تا بوقت سحر از شام هوس میکندم

دام زلف تو چو با دانه خالت بهم است

تا بدان دانه رسم دام هوس میکندم

سوخت از پرتو خورشید محبت دل من

سایه سرو گل اندام هوس میکندم

همچو من سوخته ئی لایق تو نیست ولیک

وصل تو از طمع خام هوس میکندم

جان فشانی چو ز آشفتگی و سر مستی

بر تو ایماه دلارام هوس میکندم

باز چون ابن یمین نعره زنان خواهم گفت

ساقیا باده گلفام هوس میکندم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۵صبح از سر صفا بجهان در دمید دم
  2. شمارهٔ ۲۱۶گاه آنست که در آب سر افشان گردیم
  3. شمارهٔ ۲۱۷کج نظر باشم اگر با تو بدل راست نیم
  4. شمارهٔ ۲۱۸من اندر حلقه زلفش دلی دارم خراب از غم
  5. شمارهٔ ۲۱۹مرا در سر همیگردد که سر در پایت افشانم
  6. شمارهٔ ۲۲۰من دوش بیخود یکنفس در کوی جانان آمدم
  7. شمارهٔ ۲۲۱من از هوای تو ایسرور راستین چکنم
  8. شمارهٔ ۲۲۲من عاشق و رند و می پرستم
همه‌ی غزلیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.