پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ٣ - ایضاً

ثلاث هن فی البطیخ فضل

و فی الانسان منقصه و ذله

خشونه جلده و الثقل فیه

و صفره لونه من غیر عله

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ۵ - ایضاًو ان امرء لاقی الهوان بارضه
  2. شمارهٔ ۶ - ترجمهدر شهر خویش هرکه مذلت همیکشد
  3. شمارهٔ ٧ - ایضاًیقولون فی البستان للعین لذه
  4. شمارهٔ ٨ - ترجمهمی در میان سفره و گل بر کنار آب
  5. شمارهٔ ٩ - ایضاًلعمرک ما کل الرجاء لصادق
  6. شمارهٔ ١٠ - ترجمهبدوستی که نیاید امیدها همه راست
  7. شمارهٔ ١١ - ایضاًأیها الناس أفشئو السلام
  8. شمارهٔ ١٢ - ترجمهدر بذل طعام کوش و افشای سلام
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.