پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ۵ - ایضاً

و ان امرء لاقی الهوان بارضه

فاصبح عنها راحلا للبیب

و ان لم یکن فی الاغتراب فضیله

لما قیل للشیء النفیس غریب

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ٧ - ایضاًیقولون فی البستان للعین لذه
  2. شمارهٔ ٨ - ترجمهمی در میان سفره و گل بر کنار آب
  3. شمارهٔ ٩ - ایضاًلعمرک ما کل الرجاء لصادق
  4. شمارهٔ ١٠ - ترجمهبدوستی که نیاید امیدها همه راست
  5. شمارهٔ ١١ - ایضاًأیها الناس أفشئو السلام
  6. شمارهٔ ١٢ - ترجمهدر بذل طعام کوش و افشای سلام
  7. شمارهٔ ١٣ - ایضاًو ذی سفه یواجهنی بجهل
  8. شمارهٔ ١۴ - ترجمهبا من سفیه کرد سفاهت ز جهل خویش
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.