پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ۴ - ترجمه

سه وصف آن ستودست در خربزه

که در آدمی باشد آن علتی

گرانی و دیگر درشتی پوست

سیم زردی چهره بیعلتی

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ۶ - ترجمهدر شهر خویش هرکه مذلت همیکشد
  2. شمارهٔ ٧ - ایضاًیقولون فی البستان للعین لذه
  3. شمارهٔ ٨ - ترجمهمی در میان سفره و گل بر کنار آب
  4. شمارهٔ ٩ - ایضاًلعمرک ما کل الرجاء لصادق
  5. شمارهٔ ١٠ - ترجمهبدوستی که نیاید امیدها همه راست
  6. شمارهٔ ١١ - ایضاًأیها الناس أفشئو السلام
  7. شمارهٔ ١٢ - ترجمهدر بذل طعام کوش و افشای سلام
  8. شمارهٔ ١٣ - ایضاًو ذی سفه یواجهنی بجهل
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.