پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ١١ - ایضاً

أیها الناس أفشئو السلام

و أطعموا الطعام و صلوا الأرحام

و صلوا باللیل و الناس ینام

یدخل الجنه دار السلام

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ١٣ - ایضاًو ذی سفه یواجهنی بجهل
  2. شمارهٔ ١۴ - ترجمهبا من سفیه کرد سفاهت ز جهل خویش
  3. شمارهٔ ١۵ - ایضاًاذا هبت ریاحک فاغتنمها
  4. شمارهٔ ١۶ - ترجمهچون جست باد دولت تو مغتنم شمار
  5. شمارهٔ ١٧ - ایضاًاذا جادت الدنیا علیک فجد بها
  6. شمارهٔ ١٨ - ترجمهچو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
  7. شمارهٔ ١٩ - ایضاًولم أدخل الحمام من أجل زینه
  8. شمارهٔ ٢٠ - ترجمهمرا گریه چشم کافی چو نیست
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.