پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ١۵ - ایضاً

اذا هبت ریاحک فاغتنمها

فان لکل عاصفه سکون

فلا تغفل عن الاحسان فیها

فلا تدری السکون متی یکون

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ١٧ - ایضاًاذا جادت الدنیا علیک فجد بها
  2. شمارهٔ ١٨ - ترجمهچو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
  3. شمارهٔ ١٩ - ایضاًولم أدخل الحمام من أجل زینه
  4. شمارهٔ ٢٠ - ترجمهمرا گریه چشم کافی چو نیست
  5. شمارهٔ ٢١ - ایضاًتقوس بعد بعد الدهر ظهری
  6. شمارهٔ ٢٢ - ترجمهکمان‌آسا شد این قد چو تیرم
  7. شمارهٔ ٢٣ - ایضاًاحل العراقی النبید و شربه
  8. شمارهٔ ٢۴ - ترجمهحلال داشت عراقی نبید و شربش را
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.