ابن یمین
شمارهٔ ٢٠ - ترجمه
مرا گریه چشم کافی چو نیست
در اندوه لعل مرصع به یشم
بگرمابه از بهر آن میروم
که تا گریدم جمله اعضا چو چشم
ابن یمین
ادامه‌ی اشعار عربی
- شمارهٔ ٢٢ - ترجمهکمان‌آسا شد این قد چو تیرم
- شمارهٔ ٢٣ - ایضاًاحل العراقی النبید و شربه
- شمارهٔ ٢۴ - ترجمهحلال داشت عراقی نبید و شربش را
- شمارهٔ ٢۵ - ایضاًلا تودع السر الا عندذی کرم
- شمارهٔ ٢۶ - ترجمهنزد کریم راز ودیعت اگر نهی
- شمارهٔ ٢٧ - ایضاًشیئان یغجر ذوالرصاصه عنهما
- شمارهٔ ٢٨ - ترجمهعاجز شدست رای خردمند از دو چیز
- شمارهٔ ٢٩ - ایضاًتجاوز منی توبه کل ناصح
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.