پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ١٢ - ترجمه

در بذل طعام کوش و افشای سلام

شبها بنماز کوش و الناس ینام

با خویش گشاده کن ره وصلت خویش

پس رو بسلامت بسوی دار سلام

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ١۴ - ترجمهبا من سفیه کرد سفاهت ز جهل خویش
  2. شمارهٔ ١۵ - ایضاًاذا هبت ریاحک فاغتنمها
  3. شمارهٔ ١۶ - ترجمهچون جست باد دولت تو مغتنم شمار
  4. شمارهٔ ١٧ - ایضاًاذا جادت الدنیا علیک فجد بها
  5. شمارهٔ ١٨ - ترجمهچو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
  6. شمارهٔ ١٩ - ایضاًولم أدخل الحمام من أجل زینه
  7. شمارهٔ ٢٠ - ترجمهمرا گریه چشم کافی چو نیست
  8. شمارهٔ ٢١ - ایضاًتقوس بعد بعد الدهر ظهری
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.