پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ١٠ - ترجمه

بدوستی که نیاید امیدها همه راست

نه هر چه نیز بترسند از آن شود واقع

چو در میانه مرد و بلا شبی باشد

چه داند او که چه سازد بصبحدم صانع

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ١٢ - ترجمهدر بذل طعام کوش و افشای سلام
  2. شمارهٔ ١٣ - ایضاًو ذی سفه یواجهنی بجهل
  3. شمارهٔ ١۴ - ترجمهبا من سفیه کرد سفاهت ز جهل خویش
  4. شمارهٔ ١۵ - ایضاًاذا هبت ریاحک فاغتنمها
  5. شمارهٔ ١۶ - ترجمهچون جست باد دولت تو مغتنم شمار
  6. شمارهٔ ١٧ - ایضاًاذا جادت الدنیا علیک فجد بها
  7. شمارهٔ ١٨ - ترجمهچو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
  8. شمارهٔ ١٩ - ایضاًولم أدخل الحمام من أجل زینه
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.