پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ٧ - ایضاً

یقولون فی البستان للعین لذه

و فی الخمر و الماء الذی غیر آسن

اذا شئت أن تلقی المحاسن کلها

ففی و جه من تهوی جمیع المحاسن

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ٩ - ایضاًلعمرک ما کل الرجاء لصادق
  2. شمارهٔ ١٠ - ترجمهبدوستی که نیاید امیدها همه راست
  3. شمارهٔ ١١ - ایضاًأیها الناس أفشئو السلام
  4. شمارهٔ ١٢ - ترجمهدر بذل طعام کوش و افشای سلام
  5. شمارهٔ ١٣ - ایضاًو ذی سفه یواجهنی بجهل
  6. شمارهٔ ١۴ - ترجمهبا من سفیه کرد سفاهت ز جهل خویش
  7. شمارهٔ ١۵ - ایضاًاذا هبت ریاحک فاغتنمها
  8. شمارهٔ ١۶ - ترجمهچون جست باد دولت تو مغتنم شمار
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.