پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

شکوائیه

شمارهٔ ۲۲

مدت انده ما زود به سر خواهد شد

وز دل ما غم و اندیشه بدر خواهد شد

کار شادی و فراغت به نوا خواهد شد

خانه وحشت و غم زیر و زبر خواهد شد

عیش ما گرچه بسی تلخ تر از حنظل بود

شکر کان حنظل ما همچو شکر خواهد شد

ساغر و باده ما هم به صفت هم به صفا

آب خشک ای عجب و آتش تر خواهد شد

هر کسی را که خبر شد ز غم و انده ما

از دل خرم ما زود خبر خواهد شد

همدم مجلس ما لهو و طرب خواهد بود

همره موکب ما فتح و ظفر خواهد شد

تیز غم را که چو شمشیر قضا کارگرست

سینه دشمن ما پیش سپر خواهد شد

گرچه ما را جگری داد جهان باکی نیست

قوت اعدا پس ازین خون جگر خواهد شد

کار ما ساخته تر از زر تو خواهد گشت

وز حسد شکل عدو شمشه زر خواهد شد

غم و شادی جهان را نبود هیچ ثبات

هر زمان حال وی از شکل، دگر خواهد شد

خوش برانیم و بدانیم بهر گونه که هست

راحت و محنت ایام به سر خواهد شد

ادامه‌ی شکوائیه

  1. شمارهٔ ۲۴آن عزیزانی که با ما جام و ساغر داشتند
  2. شمارهٔ ۲۵آنچه موی از جور با ما می کند
  3. شمارهٔ ۲۶هر دوست که اختیار ما بود
  4. شمارهٔ ۲۷شکست دور سپهرم به پایمال زحیر
  5. شمارهٔ ۲۸نیک رنجورم ز رنج آتش‌افشان فراق
  6. شمارهٔ ۲۹نیست روزی که نیستم دلتنگ
  7. شمارهٔ ۳۰در دستبرد نظم، ز دوران گزینه ام
  8. شمارهٔ ۳۱هیچ وفایی ز روزگار ندیدم
همه‌ی شکوائیه ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.