فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ برید عقل ترا کی برد به ملک صفا
- شمارهٔ ۲ تا تو از هستی خود، خود را نگردانی جدا
- شمارهٔ ۳ تا کی ز خطه خوف آیی به صف رجا
- شمارهٔ ۴ ز دار ملک جهان روی در کشید وفا
- شمارهٔ ۵ ز دور جنبش این چرخ سیمگون سیما
- شمارهٔ ۶ ای عارض چو ماه ترا چاکر آفتاب
- شمارهٔ ۷ مساز حجره وحدت درین مضیق خراب
- شمارهٔ ۸ رخش امل متاز که ایام توسن است
- شمارهٔ ۹ باد صبح است که مشاطه جعد چمن است
- شمارهٔ ۱۰ شاها تویی که خواجه گردون غلام تست
- شمارهٔ ۱۱ مژده ای دل هان که ما را مژده جان آمده‌ست
- شمارهٔ ۱۲ روز بس خرم و موسم ز همه خوبترست
- شمارهٔ ۱۳ سروی که بر مهش ز شب تیره چنبرست
- شمارهٔ ۱۴ شش جهت ملک را کار یکی در ده است
- شمارهٔ ۱۵ دوش چون مرغ شب فغان برداشت
- شمارهٔ ۱۶ تن به مهر تو دل ز جان برداشت
- شمارهٔ ۱۷ عافیت رخت از جهان برداشت
- شمارهٔ ۱۸ تا رنج عیش یاد همایون منیر باد
- شمارهٔ ۱۹ جان و دلم همیشه به عشقت اسیر باد
- شمارهٔ ۲۰ دلی که تحفه تو جان مختصر سازد
- شمارهٔ ۲۱ گر نه ز وصل تو دل ما را امان رسد
- شمارهٔ ۲۲ این نادره بین باز کز ایام بر آمد
- شمارهٔ ۲۳ چه شب است این که درو خون ستم ریخته اند
- شمارهٔ ۲۴ چون ترا غالیه بر گرد رقم ریخته اند
- شمارهٔ ۲۵ خون بر آن سینه که فرسوده غم‌های تو نیست
- شمارهٔ ۲۶ ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیست
- شمارهٔ ۲۷ زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیست
- شمارهٔ ۲۸ طارم زر بین که درج در مکنون کرده اند
- شمارهٔ ۲۹ زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته‌اند
- شمارهٔ ۳۰ زیوری نو باز بر سقف کهن بر بسته اند
- شمارهٔ ۳۱ این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورند
- شمارهٔ ۳۲ ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند
- شمارهٔ ۳۳ کسی که قصد سر زلف آن نگار کند
- شمارهٔ ۳۴ شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکند
- شمارهٔ ۳۵ گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکند
- شمارهٔ ۳۶ این خر جبلتان که قدم بر قدم نهند
- شمارهٔ ۳۷ رسید کان مروت به قعر گوهر جود
- شمارهٔ ۳۸ مرا که کار غم عشق یار خواهد بود
- شمارهٔ ۳۹ مرا چو دل به جوانی ز غم جدا نبود
- شمارهٔ ۴۰ دم گیتی معنبر می نماید
- شمارهٔ ۴۱ ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدید
- شمارهٔ ۴۲ نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یار
- شمارهٔ ۴۳ نداست سوی من از دل به هر نفس صد بار
- شمارهٔ ۴۴ کام روان باد دل شهریار
- شمارهٔ ۴۵ قدر ترا مرتبه ای استوار
- شمارهٔ ۴۶ دوش که شد ماه نهان در غبار
- شمارهٔ ۴۷ ای لعل تو دستگیر شکر
- شمارهٔ ۴۸ الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحر
- شمارهٔ ۴۹ عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سر
- شمارهٔ ۵۰ پرده مستان نواخت زخمه باد سحر
- شمارهٔ ۵۱ سیاهی می کند با من سر زلف نگونسارش
- شمارهٔ ۵۲ کشورستان راستین کاقبال سلطان خواندش
- شمارهٔ ۵۳ تر دامنی که ننگ وجودست گوهرش
- شمارهٔ ۵۴ سرو سهی که سجده برد سرو کشمرش
- شمارهٔ ۵۵ که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟
- شمارهٔ ۵۶ امن الرقیب نوائب الایام
- شمارهٔ ۵۷ تا دار ملک زان سوی عالم بساختم
- شمارهٔ ۵۸ هر شب که سر به جیب تحیر فرو برم
- شمارهٔ ۵۹ باز محنت زده دورانم
- شمارهٔ ۶۰ چه جرم است این بر آورده سر از دریای موج افگن؟
متن اشعار به نقل از گنجور.