پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

قصاید

شمارهٔ ۱۰

شاها تویی که خواجه گردون غلام تست

هر کار کان به کام تو باید به کام تست

ایام وقتی ار نفسی زد به توسنی

اکنون چو بندگان سر افکنده رام تست

تا نفخ صور رسته شد از زخم حادثات

هر کو نشسته در حرم اهتمام تست

زین فتح تازه روی که فهرست فتحهاست

از قاف تا به قاف جهان صیت نام تست

زین تاختن که بر در شبدیز کرده ای

روز عدو به شکل شب تیره فام تست

طوفان نوح و فتح تو آدینه بود از آنک

طوفان فتنه خنجر نصرت نیام تست

در بیستون فتاده هنوز ای ستون ملک

تب لرزه های سخت ز زخم حسام تست

هر جا که در نواحی کرمانشهان ددی است

نانش بپخته از جگر خصم خام تست

مهمان ناچخ تو به خون دل عدوست

هر سگ که بهتر از عدوی ناتمام تست

از پل نجست با تو بداندیش تو از آنک

نصرت رفیق موکب گردون خرام تست

آن پل صراط او شد و او بی خبر از آنک

زیر صراط دوزخی از انتقام تست

تیغت دریغ بود به خونش از این سبب

کشته شده به تیغ، کمینه غلام تست

او بود و یک برادر و آب آر و دست شوی

او شد ز دست و پای برادر، به دام تست

پیوسته کار فتح ز تو با نظام باد

زیرا نظام کار جهان در نظام تست

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۱۲روز بس خرم و موسم ز همه خوبترست
  2. شمارهٔ ۱۳سروی که بر مهش ز شب تیره چنبرست
  3. شمارهٔ ۱۴شش جهت ملک را کار یکی در ده است
  4. شمارهٔ ۱۵دوش چون مرغ شب فغان برداشت
  5. شمارهٔ ۱۶تن به مهر تو دل ز جان برداشت
  6. شمارهٔ ۱۷عافیت رخت از جهان برداشت
  7. شمارهٔ ۱۸تا رنج عیش یاد همایون منیر باد
  8. شمارهٔ ۱۹جان و دلم همیشه به عشقت اسیر باد
همه‌ی قصاید ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.