پرش به محتوای اصلی
ناصر بجه‌ای ناصر بجه‌ای

غزلیات

شمارهٔ ۳۳

تا غم عشق خیمه زد در دل هوشیار من

کوس رحیل می‌زند قافله قرار من

حاصل روزگار من نقد حیات بود و شد

در سر کار عشق او حاصل روزگار من

چون به کرشمه خم دهد طره بی‌قرار را

صبح قرار بر کند از دل بی‌قرار من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵ای زلف تو سرمایه سودای من
  2. شمارهٔ ۳۶وه که چه فتنه می‌کند نرگس نیم مست تو
  3. شمارهٔ ۳۷دل من بس پریشان است بی‌تو
  4. شمارهٔ ۳۸سر خیل بتانی تو آشوب جهانی تو
  5. شمارهٔ ۳۹همه لطف و همه صفایی تو
  6. شمارهٔ ۴۰آخر ای جان من کجایی تو
  7. شمارهٔ ۴۱در عشق تو عقل بی‌خبر به
  8. شمارهٔ ۴۲آمد نگار ترک من چون صد نگار آراسته
همه‌ی غزلیات ←

ناصر بجه‌ای درباره‌ی ناصر بجه‌ای

ناصرالدین بجه‌ای که به ناصرالدین شیرازی و ناصر بجه‌ای هم شهرت دارد، از شاعران پارسی‌گوی سده هفتم و اوایل سده هشتم هجری بود. تخلّص شعری او «ناصر» بود. اصل او از «بجه» روستایی از قصبات رامجرد میان استان فارس و اصفهان بود و چون در شیراز سکونت داشت به شیرازی شهرت یافته‌است. ناصر بجه‌ای از معاصران سعدی بوده‌است یعنی ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.