پرش به محتوای اصلی
ناصر بجه‌ای ناصر بجه‌ای

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

بیا ای قبله عشاق عالم

بیا ای فتنه اولاد آدم

بیا بر هم زن این هجر دلاویز

بیا بگشا ز هم این کار درهم

بیا ور نه ز سیلاب سرشکم

براندازم به یک دم هر دو عالم

بیا ور نه ز آه آتش افشان

به یک شعله بسوزم هفت طارم

از آن دم کز بر من دور گشتی

همی‌بارم ز دیده دم به دم دم

نه صبرم ماند و نه طاقت نه آرام

پریشان گشت یک سر کار و بارم

حریفم ناله است و همدمم آه

ندیمم مویه است و مونسم غم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷همه لطف است معشوقم همه حسن است جانانم
  2. شمارهٔ ۲۸جان صافی شده از یاد تو ای دوست تنم
  3. شمارهٔ ۲۹ای غلام غمت خداوندان
  4. شمارهٔ ۳۰از شکنج طره یک ره نافه‌ای بر ما فشان
  5. شمارهٔ ۳۱عشق را جویای جان باید شدن
  6. شمارهٔ ۳۲من آوردم در این عالم طریق عشق ورزیدن
  7. شمارهٔ ۳۳تا غم عشق خیمه زد در دل هوشیار من
  8. شمارهٔ ۳۴از لب جانان من زنده دل و جان من
همه‌ی غزلیات ←

ناصر بجه‌ای درباره‌ی ناصر بجه‌ای

ناصرالدین بجه‌ای که به ناصرالدین شیرازی و ناصر بجه‌ای هم شهرت دارد، از شاعران پارسی‌گوی سده هفتم و اوایل سده هشتم هجری بود. تخلّص شعری او «ناصر» بود. اصل او از «بجه» روستایی از قصبات رامجرد میان استان فارس و اصفهان بود و چون در شیراز سکونت داشت به شیرازی شهرت یافته‌است. ناصر بجه‌ای از معاصران سعدی بوده‌است یعنی ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.