شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

1. شمارهٔ ۱۹از دفترِ عشقم ورقی بنهادم
2. شمارهٔ ۲۰آمد دلم و کام روا کرد و برفت
3. شمارهٔ ۲۱جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش
4. شمارهٔ ۲۲رفتم که زبان را سر انشا بنماند
5. شمارهٔ ۲۳دل نیست که نور حق بر او تافته نیست
6. شمارهٔ ۲۴ای دل به سخن مثل محال است تُرا
7. شمارهٔ ۲۵موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
8. شمارهٔ ۲۶اینها که ز نظم و نثرِ خود میلافند