شمارهٔ ۲۶

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

1. شمارهٔ ۲۸در وقت بیان،‌عقل سخن سنج مراست
2. شمارهٔ ۲۹تا کی سخن لطیف نیکو گویم
3. شمارهٔ ۳۰تا روی چو آفتاب دلدار بتافت
4. شمارهٔ ۳۱دل میبینم عاشق وآشفته ازو
5. شمارهٔ ۳۲یا رب ز خور و خفت چه میباید دید
6. شمارهٔ ۳۳تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت
7. شمارهٔ ۳۴در هر سخنی که سر بدان آوردم
8. شمارهٔ ۳۵بر دل ز هوا اگر چه بند است تُرا