پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

باب پنجاهم: در ختم كتاب

شمارهٔ ۳۳

تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت

وز گلبن اسرار یقین، گلها رُفت

جانا! جانم میزند از معنی موج

لیکن چه کنم چو مینیاید در گفت

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

  1. شمارهٔ ۳۵بر دل ز هوا اگر چه بند است تُرا
  2. شمارهٔ ۳۶بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو
  3. شمارهٔ ۳۷جانم دُرِ این قلزم بیپایان سفت
  4. شمارهٔ ۳۸آن را که ز سلطان یقین تمکین نیست
  5. شمارهٔ ۳۹ای خلق فرو مانده کجایید همه
  6. شمارهٔ ۴۰دیدی که چِه‌ها با منِ شیدا کردی
  7. شمارهٔ ۴۱هان ای دل بیدار بخفتی آخر
  8. شمارهٔ ۴۲مرغی دیدم نشسته بر ویرانی
همه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.