پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

باب پنجاهم: در ختم كتاب

شمارهٔ ۳۶

بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو

آگاه شوی که من نخفتم با تو

مگذر به گزاف سرسری از سر این

باری بندیش تا چه گفتم با تو

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

  1. شمارهٔ ۳۸آن را که ز سلطان یقین تمکین نیست
  2. شمارهٔ ۳۹ای خلق فرو مانده کجایید همه
  3. شمارهٔ ۴۰دیدی که چِه‌ها با منِ شیدا کردی
  4. شمارهٔ ۴۱هان ای دل بیدار بخفتی آخر
  5. شمارهٔ ۴۲مرغی دیدم نشسته بر ویرانی
  6. شمارهٔ ۴۳عالم که امان نداد کس را نفسی
  7. شمارهٔ ۴۴زین کژ که به راستی نکو میگردد
  8. شمارهٔ ۴۵ماییم به صد هزار غم رفته به خاک
همه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.