پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

باب پنجاهم: در ختم كتاب

شمارهٔ ۴۲

مرغی دیدم نشسته بر ویرانی

در پیش گرفته کلّهٔ سلطانی

میگفت بدان کلّه که ای نادانی

دیدی که بمردی وندادی نانی

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

  1. شمارهٔ ۴۴زین کژ که به راستی نکو میگردد
  2. شمارهٔ ۴۵ماییم به صد هزار غم رفته به خاک
  3. شمارهٔ ۴۶با زهر اجل چو نیست تریاکم روی
  4. شمارهٔ ۴۷عطار به درد از جهان بیرون شد
  5. شمارهٔ ۴۸گاهی سخنم به صد جنون بنویسند
همه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.