پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

باب پنجاهم: در ختم كتاب

شمارهٔ ۴۱

هان ای دل بیدار بخفتی آخر

گفتی که نیوفتم بیفتی آخر

ای جان شده عطّار و ز جان آمده سیر

بسیار بگفتی و برفتی آخر

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

  1. شمارهٔ ۴۳عالم که امان نداد کس را نفسی
  2. شمارهٔ ۴۴زین کژ که به راستی نکو میگردد
  3. شمارهٔ ۴۵ماییم به صد هزار غم رفته به خاک
  4. شمارهٔ ۴۶با زهر اجل چو نیست تریاکم روی
  5. شمارهٔ ۴۷عطار به درد از جهان بیرون شد
  6. شمارهٔ ۴۸گاهی سخنم به صد جنون بنویسند
همه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.