شمارهٔ ۴۰

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

1. شمارهٔ ۴۲مرغی دیدم نشسته بر ویرانی
2. شمارهٔ ۴۳عالم که امان نداد کس را نفسی
3. شمارهٔ ۴۴زین کژ که به راستی نکو میگردد
4. شمارهٔ ۴۵ماییم به صد هزار غم رفته به خاک
5. شمارهٔ ۴۶با زهر اجل چو نیست تریاکم روی
6. شمارهٔ ۴۷عطار به درد از جهان بیرون شد
7. شمارهٔ ۴۸گاهی سخنم به صد جنون بنویسند