پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

باب پنجاهم: در ختم كتاب

شمارهٔ ۳۲

یا رب ز خور و خفت چه میباید دید

وز تهمت پذرفت چه میباید دید

بسیار بگفتم و نمیداند کس

تا خود پس ازین گفت چه میباید دید

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

  1. شمارهٔ ۳۴در هر سخنی که سر بدان آوردم
  2. شمارهٔ ۳۵بر دل ز هوا اگر چه بند است تُرا
  3. شمارهٔ ۳۶بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو
  4. شمارهٔ ۳۷جانم دُرِ این قلزم بیپایان سفت
  5. شمارهٔ ۳۸آن را که ز سلطان یقین تمکین نیست
  6. شمارهٔ ۳۹ای خلق فرو مانده کجایید همه
  7. شمارهٔ ۴۰دیدی که چِه‌ها با منِ شیدا کردی
  8. شمارهٔ ۴۱هان ای دل بیدار بخفتی آخر
همه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.