پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

باب پنجاهم: در ختم كتاب

شمارهٔ ۱۸

گه یک نفسم هر دوجهان میگیرد

گه یک سخنم هزار جان میگیرد

چندان که ز دریا دلم آب حیات

بر میکشم آب جای آن میگیرد

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

  1. شمارهٔ ۲۰آمد دلم و کام روا کرد و برفت
  2. شمارهٔ ۲۱جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش
  3. شمارهٔ ۲۲رفتم که زبان را سر انشا بنماند
  4. شمارهٔ ۲۳دل نیست که نور حق بر او تافته نیست
  5. شمارهٔ ۲۴ای دل به سخن مثل محال است تُرا
  6. شمارهٔ ۲۵موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
  7. شمارهٔ ۲۶اینها که ز نظم و نثرِ خود میلافند
  8. شمارهٔ ۲۷خورشید چو رخ نمود انجم برخاست
همه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.