شمارهٔ ۲۰

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

1. شمارهٔ ۲۲رفتم که زبان را سر انشا بنماند
2. شمارهٔ ۲۳دل نیست که نور حق بر او تافته نیست
3. شمارهٔ ۲۴ای دل به سخن مثل محال است تُرا
4. شمارهٔ ۲۵موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
5. شمارهٔ ۲۶اینها که ز نظم و نثرِ خود میلافند
6. شمارهٔ ۲۷خورشید چو رخ نمود انجم برخاست
7. شمارهٔ ۲۸در وقت بیان،‌عقل سخن سنج مراست
8. شمارهٔ ۲۹تا کی سخن لطیف نیکو گویم