عطار
شمارهٔ ۲۳
دل نیست که نور حق بر او تافته نیست
جان نیست که این حدیث دریافته نیست
آن قوم که دیبای یقین بافتهاند
دانند که این سخن فرا یافته نیست
عطار
ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب
- شمارهٔ ۲۵موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
- شمارهٔ ۲۶اینها که ز نظم و نثرِ خود میلافند
- شمارهٔ ۲۷خورشید چو رخ نمود انجم برخاست
- شمارهٔ ۲۸در وقت بیان،عقل سخن سنج مراست
- شمارهٔ ۲۹تا کی سخن لطیف نیکو گویم
- شمارهٔ ۳۰تا روی چو آفتاب دلدار بتافت
- شمارهٔ ۳۱دل میبینم عاشق وآشفته ازو
- شمارهٔ ۳۲یا رب ز خور و خفت چه میباید دید
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.