شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

1. شمارهٔ ۲۴ای دل به سخن مثل محال است تُرا
2. شمارهٔ ۲۵موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
3. شمارهٔ ۲۶اینها که ز نظم و نثرِ خود میلافند
4. شمارهٔ ۲۷خورشید چو رخ نمود انجم برخاست
5. شمارهٔ ۲۸در وقت بیان،‌عقل سخن سنج مراست
6. شمارهٔ ۲۹تا کی سخن لطیف نیکو گویم
7. شمارهٔ ۳۰تا روی چو آفتاب دلدار بتافت
8. شمارهٔ ۳۱دل میبینم عاشق وآشفته ازو