شمارهٔ ۳۳

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۳۵از واقعهٔ روز پسین میترسم
2. شمارهٔ ۳۶میترسم و بیقیاس میترسم من
3. شمارهٔ ۳۷چون پنجه سال خویشتن را کُشتم
4. شمارهٔ ۳۸چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم
5. شمارهٔ ۳۹گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من
6. شمارهٔ ۴۰دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
7. شمارهٔ ۴۱شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد
8. شمارهٔ ۴۲آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود