شمارهٔ ۳۲

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۳۴دیرست که دور آسمان میگردد
2. شمارهٔ ۳۵از واقعهٔ روز پسین میترسم
3. شمارهٔ ۳۶میترسم و بیقیاس میترسم من
4. شمارهٔ ۳۷چون پنجه سال خویشتن را کُشتم
5. شمارهٔ ۳۸چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم
6. شمارهٔ ۳۹گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من
7. شمارهٔ ۴۰دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
8. شمارهٔ ۴۱شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد