پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۳۳یک ذره چو آن حکم دگرگون نشود
  2. شمارهٔ ۳۴دیرست که دور آسمان میگردد
  3. شمارهٔ ۳۵از واقعهٔ روز پسین میترسم
  4. شمارهٔ ۳۶میترسم و بیقیاس میترسم من
  5. شمارهٔ ۳۷چون پنجه سال خویشتن را کُشتم
  6. شمارهٔ ۳۸چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم
  7. شمارهٔ ۳۹گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من
  8. شمارهٔ ۴۰دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.