شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۴۱شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد
2. شمارهٔ ۴۲آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود
3. شمارهٔ ۴۳تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم
4. شمارهٔ ۴۴دردا که ز خواب بس دل غافل ما
5. شمارهٔ ۴۵افسوس که بی فایده فرسوده شدیم
6. شمارهٔ ۴۶جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
7. شمارهٔ ۴۷تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیم
8. شمارهٔ ۴۸دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم