پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۴۴دردا که ز خواب بس دل غافل ما
  2. شمارهٔ ۴۵افسوس که بی فایده فرسوده شدیم
  3. شمارهٔ ۴۶جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
  4. شمارهٔ ۴۷تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیم
  5. شمارهٔ ۴۸دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم
  6. شمارهٔ ۴۹رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما
  7. شمارهٔ ۵۰ای دل همه را بیازمودیم و شدیم
  8. شمارهٔ ۵۱گه دستخوشِ زمانه خواهیم شدن
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.