پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۴۸دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم
  2. شمارهٔ ۴۹رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما
  3. شمارهٔ ۵۰ای دل همه را بیازمودیم و شدیم
  4. شمارهٔ ۵۱گه دستخوشِ زمانه خواهیم شدن
  5. شمارهٔ ۵۲از آز و طمع بیخور و خفتیم همه
  6. شمارهٔ ۵۳هرگز ره دین براستی نسپردیم
  7. شمارهٔ ۵۴کو تن که ز پای در فتادست امروز
  8. شمارهٔ ۵۵از عمر گذشته عبرتی بیش نماند
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.