شمارهٔ ۳۵

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۳۷چون پنجه سال خویشتن را کُشتم
2. شمارهٔ ۳۸چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم
3. شمارهٔ ۳۹گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من
4. شمارهٔ ۴۰دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
5. شمارهٔ ۴۱شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد
6. شمارهٔ ۴۲آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود
7. شمارهٔ ۴۳تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم
8. شمارهٔ ۴۴دردا که ز خواب بس دل غافل ما