شمارهٔ ۳۶

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۳۸چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم
2. شمارهٔ ۳۹گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من
3. شمارهٔ ۴۰دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
4. شمارهٔ ۴۱شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد
5. شمارهٔ ۴۲آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود
6. شمارهٔ ۴۳تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم
7. شمارهٔ ۴۴دردا که ز خواب بس دل غافل ما
8. شمارهٔ ۴۵افسوس که بی فایده فرسوده شدیم