شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۳۶میترسم و بیقیاس میترسم من
2. شمارهٔ ۳۷چون پنجه سال خویشتن را کُشتم
3. شمارهٔ ۳۸چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم
4. شمارهٔ ۳۹گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من
5. شمارهٔ ۴۰دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
6. شمارهٔ ۴۱شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد
7. شمارهٔ ۴۲آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود
8. شمارهٔ ۴۳تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم