پرش به محتوای اصلی
حکیم سبزواری حکیم سبزواری

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۸

الاقد صاد عقلی بالدلالی

‌‌ بتی شیرین‌کلامی خردسالی

ظریفی مهوشی آشوب شهری

‌‌ ملیح ذوالمحاسن و المعالی

هوالسفاح سفاک الدمائی

‌‌ هوالفتان فتاک الوصالی

شفاهک قد تروی کالشقایق

‌‌ و صدغک قد تلوی کالحبالی

به رویت غازه با خون شهیدی است

‌‌ ثغورک ام اقاح ام لالی

نصیبی من وصالک نیل طیف

‌‌ سلوی عن جمالک بالخیالی

مرا هرگز به خاطر نگذرانی

‌‌ و غیرک قط لم بخطر ببالی

تو گشتی شمع بزم‌افروز اغیار

‌‌ و انی بت فی وهم اللیالی

گر او برکند بنیادم مبیناد

‌‌ بنای حسنش آسیب زوالی

بود روز من و مویش شب تار

حواجبه و شخصی کالهلالی

ز هجرت دوست جانم سوخت اسرار

بحد رق اعدالی لحالی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۰بر قامت تو شد راست دنیای کن فکانی
  2. شمارهٔ ۱۷۱تا دل اندر نظر آورده نگار عجبی
  3. شمارهٔ ۱۷۲خوبان همه چو صورت تو دلنشین چو جانی
  4. شمارهٔ ۱۷۳عشق است حیات جاودانی
  5. شمارهٔ ۱۷۴ز اِشتیاق تو مُردم نه پیکی و نه پیامی
  6. شمارهٔ ۱۷۵اَلا مَن مُبَلِغٌ سَلُمی سَلامی
  7. شمارهٔ ۱۷۶از غصّه دلم خون است در گوشهٔ تنهائی
  8. شمارهٔ ۱۷۷اَلا یا نَفسُ غُزتُک اَلاَمانی
همه‌ی غزلیات ←

حکیم سبزواری درباره‌ی حکیم سبزواری

ملا هادی سبزواری (۱۲۱۲-۱۲۸۹ هجری قمری) معروف به حکیم سبزواری فقیه و متکلم و فیلسوف شیعه ایرانی است. او در شهر سبزوار به دنیا آمد. پدرش حاج میرزا مهدی سبزواری یکی از علما بود. ملا هادی غزل‌های حکمی و عرفانی نیز سروده‌است و در شعر «اسرار» تخلص می‌کرد. ملا هادی سبزواری عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال ۱۲۸۹ قمری درگذشت. آر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.