پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۱

تا نقد دارضرب معارف کلام ماست

در ملک فقر سکه شاهی بنام ماست

چون والی ولایت کشف و ولایتیم

سلطان ملک کون کمینه غلام ماست

بیرون ز ملک اسم وصفت رتبه منست

اکنون که شهر غیب هویت مقام ماست

شهباز همتم ز دو عالم چو در گذشت

عنقای وصل یار ازآن دم بدام ماست

از جور عقل رخت باقلیم عاشقی

بردم که ملک عشق تو دارالسلام ماست

مخمورم از شراب لب لعل جانفزات

وز جام چشم مست تو شرب مدام ماست

تا مهر نوربخش ز چرخ کمال تافت

زان دم اسیریا همه کاری بکام ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوست
  2. شمارهٔ ۱۳۴مقبل کسی که شادی وصل تو دیده است
  3. شمارهٔ ۱۳۵ای که کوی یارمیجویی دو عالم کوی اوست
  4. شمارهٔ ۱۳۶جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست
  5. شمارهٔ ۱۳۷ما ز جام باده عشقیم مخمورالست
  6. شمارهٔ ۱۳۸ای ز خورشید جمالت گشته روشن کاینات
  7. شمارهٔ ۱۳۹تا بعشق تو جان گرفتارست
  8. شمارهٔ ۱۴۰عاشقان را در طریق عشق حالی دیگرست
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.