پرش به محتوای اصلی
آشفتهٔ شیرازی آشفتهٔ شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۹۵۰

مطرب از راستی نوا سر کن

شور عشاق را فزون‌تر کن

چند در پردهٔ عراق و حجاز

ره قانون عشق یکسر کن

یک دو بیتی بگو ز ترک و دو گاه

چنگ در چنگ عود و مزمر کن

تو به نوروز ای مسیحا دم

نقش دل مردگان مصور کن

دم منصوری از خجسته بزن

از چنین نغمه‌ها مکرر کن

زنگ غم را ببر ز زنگوله

از رهاوی تو مویه‌ای سر کن

حور و غلمان غلام ساقی دور

بزم را رشک خلد و کوثر کن

پارسی‌گوی ترک شیرین‌لب

شعر آشفته را تو از بر کن

محفل انس چون بیارانید

خیز مستانه مدح حیدر کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۵۲افتاده سرشکم زپی نرگس جادو
  2. شمارهٔ ۹۵۳دریغ از گردش دوران و دور بی‌ثبات او
  3. شمارهٔ ۹۵۴ما دردمند عشقیم عطار که دوا کو
  4. شمارهٔ ۹۵۵تا که بکام مدعی شد لب جانفزای تو
  5. شمارهٔ ۹۵۶ای نوسفر که سوختم اندر هوای تو
  6. شمارهٔ ۹۵۷تا نکنم به پیش کس شکوه ز تند خوی او
  7. شمارهٔ ۹۵۸گرنه زشکر و نمک آمیخت کام تو
  8. شمارهٔ ۹۵۹کمانی سخت تر نبود زابرو
همه‌ی غزلیات ←

آشفتهٔ شیرازی درباره‌ی آشفتهٔ شیرازی

محمدکاظم آشُفْتۀ شیرازی (۱۲۰۰ - ۱۲۸۸ هجری قمری)، شاعر و صاحب‌منصب دیوانی عصر قاجار بود. او فرزند آقامحمدجعفر کدخدا بود و در خانواده‎ای سرشناس و متمکن در شیراز به دنیا آمد. در اوان جوانی علم عروض و محاسبات دفتری را فرا گرفت و با ادب پارسی و عربی آشنا شد. او خط نستعلیق و شکسته را خوش می‎نوشت. این ویژگی‌ها و نیز اعتبار خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.