پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۴

من تنگدل و تو تنگ خوئی

من خوب سخن، تو خوبروئی

با من بکن آن که لطف یزدان

با روی تو کرد، از نکوئی

برتنگ دلی من به بخشای

کز، دل همه گرد غم بشوئی

آخر بکنار من رسی باز

چون گرد همه اثیر پوئی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۶جانم فدای توست، که جانان من توئی
  2. شمارهٔ ۱۶۷تو که از دردِ سری آه کنی
  3. شمارهٔ ۱۶۸دیده‌ی مور است، یا دهان که تو داری؟
  4. شمارهٔ ۱۶۹ای دل آخر تا کی این دیوانگی
  5. شمارهٔ ۱۷۰کژ نهادی کُله، چه سرداری
  6. شمارهٔ ۱۷۱زلف چون بر عذار می‌فکنی
  7. شمارهٔ ۱۷۲در کار تو از دست بشد عهد جوانی
  8. شمارهٔ ۱۷۳ای کزان چشمه جان بخش و دولب جان منی
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.