پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰۹

گر میل تو جان سوزس عشاق نمی بود

جان همه عالم بتو مشتاق نمی بود

بر آینه رویان نظرت گر نفتادی

یکصورت مطبوع در آفاق نمی بود

گر شمع رخت عکس بگردون نفکندی

قندیل مه و مهر درین طاق نمی بود

وصل تو اگر کام دل خلق نمیداد

ناکامی هجر تو بما شاق نمی بود

ایکاج که اهلی ننوشتی سخن تو

تا لاله صفت سوخته اوراق نمی بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۱۱شمشاد تو پروای کس از ناز ندارد
  2. شمارهٔ ۸۱۲سرم فدای رهی باد کان سوار آید
  3. شمارهٔ ۸۱۳عیبم مکن که عقل تو از کف زمام داد
  4. شمارهٔ ۸۱۴اجل درآمد و بخت از درم نمی‌آید
  5. شمارهٔ ۸۱۵سرشک شادی وصل از چه جانگداز آمد
  6. شمارهٔ ۸۱۶از بتان دل برکنم گویم مسلمان دگر
  7. شمارهٔ ۸۱۷بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگر
  8. شمارهٔ ۸۱۸چند بود دمبدم چشم تو خونریز تر
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.