پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۰۸

یار از سر کوچه چو مه برآمد

هر گوشه هزار وه برآمد

برخاست قیامتی که در صبح

ماه شب چارده برآمد

سرمست به خانقه گذر کرد

فریاد ز خانقه برآمد

مقصودم از او هلاک خود بود

مقصود بیک نگه برآمد

یعقوب صفت بسوخت اهلی

تا یوسف او زچه برآمد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۰تا تورا آرزوی همنفسی با من شد
  2. شمارهٔ ۷۱۱فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید
  3. شمارهٔ ۷۱۲نظاره بین که عاشق بیچاره میکند
  4. شمارهٔ ۷۱۳هرچند که گفتم غم دل سود ندارد
  5. شمارهٔ ۷۱۴فکر وصلت کسش خیال مباد
  6. شمارهٔ ۷۱۵صبر کن ای باغبان کاندوه بلبل بگذرد
  7. شمارهٔ ۷۱۶ایخوش آنکس که چو گل مستی بیباک کند
  8. شمارهٔ ۷۱۷آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.