پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۱۵

صبر کن ای باغبان کاندوه بلبل بگذرد

خواری بلبل سرآید خوبی گل بگذرد

عشق شیرین از هزاران خسرو شیرین به است

حسن معنی جو که این حسن و تجمل بگذرد

گرچه دشوارست کار غم توکل بر خدا

کار ما شاید به اخلاص و توکل بگذرد

در بیابان فنا مجنون سر گردان عشق

گم نشد زان سان که کسرا در تخیل بگذرد

اهلی از جورش زبان بگشا تحمل تا بکی

چاره فریادست چون کار از تحمل بگذرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۷آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
  2. شمارهٔ ۷۱۸مرا تصور وصلت خیال باطل بود
  3. شمارهٔ ۷۱۹مه دو هفته اگر رفت عمر ساقی باد
  4. شمارهٔ ۷۲۰نصیب ما ز ازل درد و داغ و هجران شد
  5. شمارهٔ ۷۲۱هرگز از کوی تو کس دور بشمشیر نشد
  6. شمارهٔ ۷۲۲عیسی دم من کز نفسش جان بتن آید
  7. شمارهٔ ۷۲۳زنده می‌سازد لب او خلق و ما را می‌کشد
  8. شمارهٔ ۷۲۴آمد آن عیسی نفس کز عشوه و نازم کشد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.