پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۱۹

مه دو هفته اگر رفت عمر ساقی باد

اگر ستاره نماند آفتاب باقی باد

خوش است دولت وصلت گر اتفاق افتد

مرا سعادت این دولت اتفاقی باد

به خاکپای تو مردن مذاق زاهد نیست

که خاک بر سر این زهد و بی مذاقی باد

چو جان برید دل از من بیاد آن سر کوی

به ساکنان بهشت درت ملاقی باد

گر آب خضر نشد روزی تو ای اهلی

شراب خلد نصیبت زدست ساقی باد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۲۱هرگز از کوی تو کس دور بشمشیر نشد
  2. شمارهٔ ۷۲۲عیسی دم من کز نفسش جان بتن آید
  3. شمارهٔ ۷۲۳زنده می‌سازد لب او خلق و ما را می‌کشد
  4. شمارهٔ ۷۲۴آمد آن عیسی نفس کز عشوه و نازم کشد
  5. شمارهٔ ۷۲۵خوش آنکه دل زغم هجر بر کناری بود
  6. شمارهٔ ۷۲۶ساقی ز زهر چشم بمن قهر میکند
  7. شمارهٔ ۷۲۷جوش سودای غم دل پایم از جا می‌برد
  8. شمارهٔ ۷۲۸عاشق آشفته دل از طعنه خامی نشود
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.