پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۵۰۴

ای همنفسان دست ز ما باز گذارید

کار دل ما را بخدا باز گذارید

دستش چه گرفتید گرم میکشد از جور

من دانم و آن دست شما باز گذارید

چون بر سر کویش نتواند که پرد مرغ

پیغام دل ما بصبا باز گذارید

ای ماهر خان گرچه جفا لازم حسن است

آخر به کرم بخش وفا باز گذارید

یکباره همه صبر و سکون را نتوان برد

یکپاره برای دل ما باز گذارید

یاران، دل اهلی سر بهبود ندارد

از زندگیش دست دعا باز گذارید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰۶دل شکسته ما گنجی از وفا دارد
  2. شمارهٔ ۵۰۷هر کدورت که نصیب من دلخسته شود
  3. شمارهٔ ۵۰۸داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
  4. شمارهٔ ۵۰۹تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند
  5. شمارهٔ ۵۱۰آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود
  6. شمارهٔ ۵۱۱چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد
  7. شمارهٔ ۵۱۲نه هر دل کز نوا دم زد قبول دلنواز افتد
  8. شمارهٔ ۵۱۳ز بسکه گرد رهت جان عاشقان دارد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.