پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۴۸۶

چون میل دل خلق جهان سوی تو یابند

هر دل که شود گم بسر کوی تو یابند

میل دل عشاق چرا سوی تو نبود

چون قبله دلها خم ابروی تو یابند

چون سوی تو نایم که گرم خاک شود تن

هر ذره که بادش ببرد سوی تو یابند

گل در نظر اهل محبت خس و خاری است

زان روی عزیزست کزو بوی تو یابند

آن مشک کزو نور برد مردمک چشم

از نافه مشکین دو آهوی تو یابند

اهلی که سر بندگی از ترک فلک داشت

خواهد که سرش در ره هندوی تو یابند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۸۸بخاک مرده اگر برق عشق برگیرد
  2. شمارهٔ ۴۸۹نیاز من نخرد کس، که کس فقیر مباد
  3. شمارهٔ ۴۹۰هرکه چون باد از سر کوی تو بیرون می‌رود
  4. شمارهٔ ۴۹۱از صحبت ما درد کشان بازنخیزد
  5. شمارهٔ ۴۹۲خوشباس که روزی گل امید برآید
  6. شمارهٔ ۴۹۳فراخ دستی گل داد عیش و مستی داد
  7. شمارهٔ ۴۹۴کی بود عاشق کسی کز سوختن غمگین بود
  8. شمارهٔ ۴۹۵هرکه چون صورت چین دیده بروی تو گشاد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.