پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۳

چو منع غیر مجالم در آشنایی نیست

ز آشنایی او چاره جز جدایی نیست

گذشتم از غم آن گل زرشک غیر ولی

ز خار خار دل از غیرتم رهایی نیست

دلا ز صحبت خوبان کناره کن ز ازل

که آخرش بجز از جور و بیوفایی نیست

خوشم چو بلبل مسکین بخار غم ای گل

ز بسکه برگ وصالم ز بینوایی نیست

ز آشنایی و یاری بلا کشد اهلی

خوشا کسی که بکس هیچش آشنایی نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۵چنین حسن و ملاحت با ملک نیست
  2. شمارهٔ ۲۶۶شبی که بی تو برین پیر خسته حال گذشت
  3. شمارهٔ ۲۶۷روی تو مصحفی است که در آن خوبی است
  4. شمارهٔ ۲۶۸بس شکل خوب چرخ کشید و خراب ساخت
  5. شمارهٔ ۲۶۹بود از ازلم درد تو وین درد همان است
  6. شمارهٔ ۲۷۰عید قربان شد و سر در ره جولان تو رفت
  7. شمارهٔ ۲۷۱سینه ایصوفی اگر صاف است چو آیینه ات
  8. شمارهٔ ۲۷۲خوش آنکه دور فلک بر مراد من میگشت
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.