پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۹

بر صید حرم تیغ مزن زانکه حرام است

کار دل صد خسته به یک غمزه تمام است

در خیل محبان تو مجنون که شناسد؟

عشاق تو بسیار، بگوییم کدام است

جام جم ما درد سفال سگ او بس

جم با همه حشمت سگ این دردی جام است

آنجا که محبت فکند سایه به هیبت

سلطان جهان بنده فرمان غلام است

عمری است که من در طلب کعبه وصلت

از شام به صبحم نظر از صبح به شام است

در مذهب اهلی بخلاف همه عالم

می گرچه حلال است ولی بی تو حرام است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۱دل اهل نظر از نرگس شهلا با تست
  2. شمارهٔ ۱۲۲تا ابد عاشق حسن توام از روز الست
  3. شمارهٔ ۱۲۳حسنت نمک آمیز و لبت نیز چنین است
  4. شمارهٔ ۱۲۴ما گرچه گداییم وفا در خور ما نیست
  5. شمارهٔ ۱۲۵زان در پی یارم که عنانم به کف اوست
  6. شمارهٔ ۱۲۶امروز در لطف به روی همه بازست
  7. شمارهٔ ۱۲۷جان‌بخشی‌ای که با لب لعل تو ای پری است
  8. شمارهٔ ۱۲۸به عقل در ره عشق تو خانه نتوان ساخت
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.