پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۲۶

سگ توییم و بر آن در شکسته حال خوشیم

سبوی بخت شکستیم و باسفال خوشیم

ترا شکست مباد ایمه تمام که ما

به دلشکستگی خویش چون هلال خوشیم

دو روز عمر بما گر وفا کند چون نوح

نه یک دو روز که باغم هزار سال خوشیم

خیال وصل تو خوشحال میکند ما را

وصال چون ندهد دست با خیال خوشیم

نگاه کن سوی مجنون وشان خویش که ما

بیک نگاه ز چشم تو ایغزال خوشیم

کمال عشق و محبت غمست ای اهلی

خوشیم باغم و در غایت کمال خوشیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۲۸ایهمه آرزوی تو فکر من و خیال هم
  2. شمارهٔ ۱۱۲۹من دردمند و ناتوان او سرکش و خونخواره هم
  3. شمارهٔ ۱۱۳۰ما پیش تیغ سر به ارادت نهاده‌ایم
  4. شمارهٔ ۱۱۳۱چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم
  5. شمارهٔ ۱۱۳۲بگذر ز آب خضر و دم از جام جم مزن
  6. شمارهٔ ۱۱۳۳اگرچه رسم بود دل به دل‌ستان دادن
  7. شمارهٔ ۱۱۳۴ای که دین و دلم ایثار تو خواهد بودن
  8. شمارهٔ ۱۱۳۵ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.