پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۵۳

از جور چه دل ملول دارم

گر هم بکشی قبول دارم

مگذار مرا بصحبت خود

من چشم و دلی فضول دارم

معراج وصال اگرچه دورست

دل بر خبر رسول دارم

برخیزم اگر ز من ملولی

تا چند ترا ملول دارم

از خدمت کوی دوست اهلی

در منزل جان نزول دارم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵۵گرچه در رسم ادب از دگران کم نشدیم
  2. شمارهٔ ۱۰۵۶از بسکه می وصلت بیرون رود از دستم
  3. شمارهٔ ۱۰۵۷دل چو کوه از حسرت لعل تو خونشد چون کنم
  4. شمارهٔ ۱۰۵۸من کز غمت ز دیده می لاله گون خورم
  5. شمارهٔ ۱۰۵۹دیوانه عشقم دهن از خنده نبندم
  6. شمارهٔ ۱۰۶۰توبه کردم عمری اکنون باده صافی میکنم
  7. شمارهٔ ۱۰۶۱شبهای هجر اگر چه دل ریش سوزدم
  8. شمارهٔ ۱۰۶۲ما از صفای سینه چو آیینه همیم
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.